Son Hafriyat, Emrah Serbes

Bir önceki yazıda acımasızca eleştirdiğim (eheh, abarttım vallahi) Emrah Serbes‘in ikinci romanı, “Her Temas İz Bırakır“ın devamı, bir başka AnKara polisiyesi, “Son Hafriyat“, mevcut konumuz. 2008 yılında basılmış.

Kitap, ilk artısını rahmetli Hrant Dink‘in eşi Rakel Dink’in bir sözüyle karşılamasıyla alıyor benden. Zaten romanın da ileriki sayfalarında bolca atıf var. Objektif, ama kesinlikle taraflı. İyi bir şey.

İkinci roman olması sebebiyle, zaten oturuk (lafa bak, oturak de bari) vaziyette halde bulunan karakterler, daha bir oturmuş. Hiçbirinin bir falsosu yok, hepsi gayet gerçekçi. Diyaloglar yine doyurucu, her ne kadar başkahramanımızın replikleri hayli az olsa da..

İlk romanı eleştirirken değindiğim üslubun sıradanlığı, açık konuşmak gerekirse, hiç mi hiç yok bu kez. Akıcılık, cümleler, ifadeler, çok çok iyi. Birkaç örnek vereyim mesela (Bu kez not aldımdı):

Harun, muhabbetin gideceği istikameti anlayıp “Küresel ısınma hiç umurumda değil!” cümlesini Cevdet’in önüne kırdı. (Özellikle Harun ve otomobil ikilisinin kurgudaki yeri düşünülünce daha da iyi bir tanımlama oluyor.)

Bu o kadar eski bir öyküydü ki yeni sayılırdı.

Kayda değer bir kişiliği olmayan adamların kaygıları birbirine ne çok benzer.

Bunlar ve benzeri birçok güzel, güzel olduğu kadar da naif söz var içeride. Tamamı çok hoş.

En önemli kısma gelince.. Romanın polisiye olmasından mütevellit, kurgu çok önemliydi, önceki romanda eksik olan kısımlardan birisi de buydu. Lâkin, bu kitapta öyle bir kurgu oluşturulmuş ki, özellikle son sayfalarda ardı ardına hayret nidaları çıkarmanız mümkün. Heyecan verici. Şimdi burada anlatıp da tadınızı kaçırmayacağım ama, öylesine minik bağlantılar sonunda teker teker dökülüyor ki ortaya.. Muazzam.

Metaforlar çok iyi. Sürekli kazı halinde, şantiye gibi bir şehir, sürekli kazan bir katil. İntikam, gri bir atmosfer, soğuk, kar, dayak. Vesaire.

Hülasa; bu roman, oldukça iyi bir roman, her şeyiyle ayakları yere sağlam basan, vaat ettiğinden fazlasını sunan, samimi, depresif, coşkulu, akıcı bir polisiye. Bir yazar gelişimini görmek açısındansa birebir. Zaten belli ki, Emrah Ağbi de, özünde iyi bir insan. Okuyunuz. ♣

Not: Aklıma geldi de, sıradan bir romandan (ilkini kastediyorum, anladınız gerçi de, neyse..) böylesine harika bir dizi çıktığını, “Son Hafriyat”ın da sinema filmi çalışmalarının sürdüğünü düşününce, insan heyecanlanıyor doğrusu. Vallahi.

Reklamlar

Son Hafriyat, Emrah Serbes” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s