Reçel

Geçen gün reçel geldi aklıma. Evet reçel. Bildiğiniz çilek reçeli. Daha doğrusu aklıma gelmedi ansızın. Kahvaltı ederken düşündüm.

Reçel ne müthiş bir şeydi. Onlarca değişik meyveden yapılabiliyordu, onlarca değişik türü vardı. Doğanın bize sunduğu binlerce güzellikten yalnızca birisiydi.

Sonra farkettim, yahu, insanoğlu olarak aslında ne kadar da şanslıyız, ve ne kadar da hunharca harcıyoruz elimizdeki güzellikleri. Sadece tükettiğimiz gıdalar bile -ki lezzetli şeyler yemek zaten nasıl da mutluluk kaynağıdır- bize verilen ayrıcalıklara küçük bir örnek.

Doğa Ana, bize her şeyi vermiş. Aslında; her şeyi bize vermiş. Doğa -dünyadaki doğa- tamamen insan için var. Düşünsenize, diğer canlıları yiyoruz lan. Bildiğin yiyoruz. Her şey bizim için tasarlanmış burada. Ve her şey harika. Lezzetler, deniz, gökyüzü, her şey. Sadece fizyolojik ihtiyaçlarımız da düşünülmemiş üstelik, psikolojik yanımız da esgeçilmemiş, huzur bulabileceğimiz görüntüler yaratılmış. Gidip bir deniz havası almanın, ya da günbatımı izlemenin bize iyi geleceğini tahmin etmiş herhalde Doğa, onları da yapıvermiş. (Ya da; süreçler ve yıllar içinde, psikolojimiz de, tıpkı fizyolojimiz gibi evrilmiştir. Keyif aldığımız şeyler bu dünyaya göre belirlenmiştir.)

Neyse. Yeryüzündeki şeylerin güzelliği, vazgeçilemezliği; su götürmez bir şey. Bizim onları yoketme hızımızdaki ivme gibi.

“Neden yokediyoruz” sorusu aslında manasız, Doğa Anamıza çekmişiz tamamen. Yoketmek de, yaratmak gibi, doğamızda var. Ama bazı şeylere hakkımız yok, yarattığımız şeyi yokedebiliriz tabi ki, masayı kırabilir, tabakları parçalayabiliriz. Fakat bize ait olmayan doğayı yoketmek haddimize değil ki.. O ancak onun hakkı.

İnsanoğlu elbette kendi sonunu birbirini yokederek getirecek, eninde sonunda. Ya öyle olacak, ya da evrilirken bir yerde bir kırılma yaratacağız ve tam aksi şekilde tek bir insan ırkı haline geleceğiz. İkincisi zor da olsa, belki birkaç yokoluştan sonra artık kararlı hale gelebiliriz. Dedikleri gibi, bunların hepsi daha önce oldu, ve yine olacak. -mı?

– – –

Bir reçelden nereye geldik. İyisi mi gidip biraz daha yiyeyim.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s