Dava, Franz Kafka

Bir kitabı bitirmeniz en çok ne kadar zamanınızı aldı şimdiye kadar? Bir ay? İki? Hadi altı ay olsun. Benim en uzun zamanda bitirebildiğim kitap Dava oldu efendim. Tam iki yıl. Gerçek.

Franz Kafka‘nın 1925 yılında, bir klişe olarak ölümünden iki sene sonra yayınlanan romanı olan Dava, orijinal ismi “Der Prozeβ” olan Dava. İlginçtir, şimdi öğrendim daha, eksik kısımları da kalmış, yani aslında Kafka bile tamamlayamamış kitabı, sanırım o da benim gibi kaybolmuş kendi cümlelerinin arasında.

Konu itibariyle kısalamak gerekirse (kısalamak fena sözcük olmadı, not edelim bunu bir yere. Anlamı da, ‘kısaca anlatmak’ olsun) bir sabah ansızın ve gerekçesizin tutuklanan bir adamı, Josef K.’yı ve onun sürüncemelerle sürünen sanal davası işleniyor romanda. Klasik bir Kafka anlatısı aslında, karanlık, depresif, ümitsiz, yararsız. Uzun ve kasvetli cümleler, bitmek bilmeyen paragraflar.. Tüm bunlar romanın atmosferine ciddi katkı sağlasa da, elbette okumayı güçleştiriyor.

Eleştirmek istediği de birçok şey var elbette yine Kafka’nın, bunların en başında da devlet otoritesi ve onun sağladığı korku kültürü var. Nedensizce, kanıtsızca, hiçbir şeyi gözetmeden hoyratça hareket edebilen devleti gözler önüne seriyor. Ayrıca sadece yargı organını değil, tüm bürokrasiyi yerden yere vuruyor, onunla alay ediyor. Ama alay ettiği şeyin kudretinin de farkında. Daha doğrusu şöyle diyelim; devlete çaktırmadan devletle dalga geçiyor, yani onu aptal yerine koyuyor.

Ayrıca bütün yönleriyle düşününce de, tarihin hep tekerrür olduğu, devlet sisteminin hiç değişmediği ve değişmeyeceği görülüyor, zira günümüzde yaşadıklarımız da çok farklı değil, yargısız infazlar, iddianamesiz yıllarca içeride yatan insanlar, aklansa bile “çamur-iz” bağlamında aklanamayan insanlar.. Kfka hepsinden dem vuruyor.

Bir de aralara çeşitli karakterler serpiştirmiş Franz; yargıç, bankacı, memur, avukat, ressam, hizmetçi, iş adamı, rahip.. Sanki duruma hepsinin gözünden ayrı ayrı bakmak ve tümevarım yoluyla sosyolojik bir bakışaçısı da getirmek istemiş. Açıkçası romanın bu yönü oldukça hoş. Zaten okuma zorluğu dışında bir nahoşluk da yok ki, o da klasik bir Kafkavari durum. Kafkaesk diye kelime var arkadaşım, sırf bu yüzden işte.

Hülasa; mutlaka okunması gereken bir eser, Dava. Ama siz yine de benim gibi iki seneye yaymayın. Bu gerçekten hiç hoş bir şey değil. ♣

Reklamlar

Dava, Franz Kafka” üzerine 5 yorum

  1. Ben de Jack Kerouac’ın Yolda’sını 4 ayda falan okumuştum,farklı bi metin olduğu için zor gelmişti.
    İki yıl sonra başını unuturdum ama ben olsam :)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s