Ç’den Önce, Ç’den Sonra*

Behzat Ç.‘nin ilk sezonunun ilk kısımları kadar güzel bir şey, dünya üzerinde yok. Yok.

Evet, hâlâ çok güzel, izliyorum falan. Ama en başları, özellikle de ilk 10 bölümü, gerçekten bambaşkaydı. Ercüment’siz, komplosuz, derin devletsiz. Sadece ve sadece kaybetmiş bir adamın öyküsü. Gerçekten Behzat Ç.’nin öyküsü, hayata karşı işlenen suçlar uzmanının. Olaylar olaylar olmadan önce, dallanıp budaklanmadan önce. Harun’un Eda’yı tavlayamamasından önce. Hayalet’in hayatına kimse girmeden önce. Ilgın için “Orospu çocukları!” diye haykırmasından da önce. Akbaba’nın “cinayet ben olmuşum” bile demesinden önce. Cevdet’in naifliğinden bile önce.

Star Tv‘nin Şahenklerin eline geçmemesinden önce. Sansürlerden, Vesairelerden önce.

Mark II‘yi terk etmeden önce.

Ne bileyim. O zamanlar, normal yayını değil, gece saat 3’teki reklamsız tekrarlarını izliyordum, 37 ekranda, odamdaki elektrik sobasının kızıllığının eşliğinde. Her bölümünde ağlıyordum. Her bölümünde biraz daha üzülüyordum Behzat’a, Behzat’ın Bahar’la olamayışına, hayata, kendime. Kaybedişlere. Benim, bizim gibi insanlara. Öfke yangınlarından kurtulamayışıma.

Şuna:

Dediğim gibi, şimdi de çok seviyor, izliyorum. Akla da sakın “yeaa, çok bozdu abi yea” yüzeyselliğinde bir durum gelmesin. Başka bir şey benim dediğim. Artık o başlardaki tadı, bir daha hiçbir şekilde alamayacağımı biliyorum. Çünkü artık ne Behzat eski Behzat, ne de dandik eski dandik.

Değiştik hep. Çok değiştik. ♣

* Bir zamandır kenarda beklettiğim bir metindi. Şimdi yayınlayasım geldi.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s